vrijdag 28 september 2007

Het is weer weekend



Hoi allemaal.
Zo het is weer weekend
Voor de een was de week niet om te krijgen en kroop de tijd voor de ander vloog hij om.
Voor mij betekend dit dat ik me mag gaan opmaken voor het vaderschap.
Leuk het hele weekend met mijn kinderen, nou dat begon al weer goed.
Het was ineens bed tijd en dan gaat de trui en de rest uit en de pyjama aan
Tot het moment daar was en de trui over het hoofd moest.
De trui bleef wat hangen en daar hadden ze zo enorm veel schik aan.
Dikke pret bij het pyjama aan trekken, met leuke foto's tot gevolg.
de dames hadden ontdekt dat het wel erg veel op de muts van kabouter plop leek.
Pa moest er dan ook maar even een foto van schieten met zijn digi cam.
Zie hier het resultaat hahaha.
wel een maf gezicht ,maar erg leuk.

maandag 24 september 2007

De trein uit zwolle heeft een vertraging van anderhalf uur

Goedemorgen allemaal.
Ik ben net thuis en zal het een en ander even in kloppen in de tekstverwerker om het vervolgens op mijn site te gaan zetten.
Het begon allemaal zondag avond:
Om twintig voor tien stapte ik in Hoogeveen op de trein richting de Friese hoofdstad.
Op het zelfde moment stapte er een man in van midden in de zeventig en we raakten in gesprek.
De man vertelde dat het de verkeerde trein had genomen in Utrecht, en nu terug moet reizen om net als mij in Meppel over te stappen in de trein naar Leeuwarden.
Het is zo dat er twee treinstellen aan elkaar zitten die in Amersfoort of Zwolle worden losgekoppeld,
Om als twee verschillende treinstellen verder te rijden.
Ieder in een andere richting, de een naar Leeuwarden de ander naar Groningen.
En dan zou het zomaar kunnen dat als je naar 25 jaar weer eens met de trein rijst, je in het voorste gedeelte zit terwijl je het achterste gedeelte moet hebben. de senior was het overkomen en zat in de trein naar Groningen. afijn in Meppel zijn we beiden overgestapt waarna het volgende gebeurde.
Er trad een wissel storing op waardoor we eerst een stuk terug moesten rijden om vervolgens via het andere spoor naar Leeuwarden te kunnen reizen. Omdat de trein naar Groningen voorrang kreeg moesten we haast twintig minuten wachten. Aankomst in Leeuwarden 5 voor half twaalf.
Bijna twee uur reistijd voor een stukje trein Hoogeveen Leeuwarden.
Welnu Het is half een als ik dit blog schrijf.
Welterusten voor straks en voor een ieder werk ze vandaag.

donderdag 20 september 2007

De sterke arm van de wet




Tjonge, Tjonge, Tjonge.

Ja hoor , weer een bekeuring aan me reet.

Rijden zonder deugdelijk achterlicht.

En van morgen deed ie het nog.

Die lampjes knappen als wortels.

Voor een euro heb je er een .

Maar dit grapje kost me weer 35 euro , misschien wel meer.

Oke wet is wet, en waar die gasten voor staan is nodig op straat.

Maar zijn die gasten niet wat te enthousiast met het incasseren van het geld voor hun nieuwe petten en broeken.

Nou ja ik moet maar iets in elkaar gaan knutselen waardoor dat rot lampje niet telkens stuk gaat.

Ik denk iets met een paar power leds of zo.

Weerstand er tussen, dat moet werken.

gaat nooit meer stuk.

Ja dat wordt het.

Kan ik me mooi de volgde keer 35 euro besparen.


In afwachting van de accept giro van het CJIB teken ik.


Kraker.


woensdag 19 september 2007

Nummer 108


In het dorpje in het mijnland, aten zij een schamel brood,
dagelijks ging men kolen delfen in de schaduw van de dood.

Samen haden ze een jongen met veel zorgen grootgebracht,
En voor het eerst zou hij met vader mee gaan in de donkere schacht.

En op zekere morgen ging hij met zijn vader naar de mijn,
fier om dat hij nu een man was en voor thuis een steun kon zijn.

En ze gaven hem een mijnlamp en een nummer 108,
en toen werd hij met de anderen diep de aarde ingebracht.

Bij hen voegen harder werkers zwetend met gekromde rug,
eerst een knal en toen een nood kreed naar de hoofdschacht werd je vlucht.

Toen ze vluchtend voor het mijngas boven kwamen in de schacht,
Was er eentje die niet terug kwam het was nummer 108.

Stil werd nu een grijze vader in de mijn en vol verdriet,
dekend waarom zijn kind moest sterven en de dood hem blijven liet.

Thuis daar zit zijn bedroefde moeder af en toe streelt zij zijn pak,
eerste werkpak van haar jongen met het nummer 108.








dinsdag 18 september 2007

En dan kom je moe thuis

Tjonge het valt niet mee om zo af en toe een verhaal op je weblog te zetten.

zeker als je moe thuiskomt van je werk , helemaal leeg en geen fut meer om iets te schrijven.

Meestal heb ik wel stof tot blog, maar vandaag zit het me gewoon even tegen wegens drukte op het werk. Dan zit je s'avonds lekker relaxed op de bank met een pilsje wat te ontspannen.

Zo het is alweer 22.00 uur dus ik duik zo mijn bed in.

Ik ben erg moe en het is erg druk deze week. morgen weer een dag em wie weet wat ik morgen mee maak. Voor je het weet heb ik weer stof tot bloggen.

Ik wens een ieder nog een prettige werk dag toe en tot horens.


Kraker.


zondag 16 september 2007

even wat leuks voor het weekend




Namens het CBR een fijn weekend

Prettig weekend




Prettig weekend gewenst .

Groeten .

kraker

donderdag 13 september 2007

domo vla

Toen mijn oudste dochter net een paar maanden oud was kriebelde ik haar vaak op de buik tot ze het uitbrulde van de lach. daarbij zong ik dan het volgende liedje:

Boe Boe, Bla Bla, We maken domo vla

Boe Boe, Bla Bla, aardbei, vanille en chocola

Boe Boe, Bla Bla, we maken domo vla

In die makkelijke pakken

en tijdens de woorden in die makkelijke pakken begon ik haar te kietelen.

Nu bijna zeven jaar na dato weet ze het liedje nog, ik zing het nog wel eens en dan lacht ze bij de gedachten dat ik haar op het eind moet gaan kietelen wat ze geweldig vindt.


Nu speurde ik jaren het internet af op zoek naar die tune uit de reclame van 1985.

Ja het is alweer een poosje geleden.


wel nu ik heb hem gevonden.

hier staat het



Inderdaad die met die koetjes.


De postbode





Stel je bent een post loper.
Wat maak je dan allemaal mee als je door de straat loopt om post te bezorgen.
Links van je staat een man met zijn Black & Dekker zijn heg te snoeien.
Rechts hoor je een hond blaffen.
Je kan net op tijd wegspringen want achter je scheurt een brommer voorbij.
Je post de brief en loopt verder.
Bij het volgend adres lijkt het of je de brievenbus niet kan vinden en je zoekt een minuut of drie.
Vervolgens zie je hem, verscholen achter een erg stekelige haag.
Na een paar pijnlijke krassen te hebben opgelopen loop je al bloedend naar het volgende adres.
Tja pleisters meenemen misschien, hoe? je hebt al zoveel bagage.
Vervolgens sodemietert je fiets om, licht alle post op straat en mag je het weer gaan uit sorteren en
vervolgens op straat gaan leggen. Ja het is fijn om postbode te zijn.
aan het eind van de dag heb je het toch op gered en fiets je fluitend terug naar het postkantoor om je fiets te stallen, onderweg nog een enorme stortbui over je heen krijgen.
Als een verzopen kat kom je aan waarna je koud en nat de fiets in het hok zet. Nog even op slot zetten, krak het sleuteltje breekt af. snel pak je mopperend een tangetje om het laatste stukje sleuteltje er uit te peuteren.
Zo nu lekker naar huis, om de volgende dag fris weer op je werk te verschijnen, en tot de conclusie komt dat je band van je fiets lek is.

Ode aan de post bezorgers.

Ondanks tegenslagen gaan jullie door weer en wind, om telkens de post te bezorgen.

Vaak koud en nat van de regen.

Of helemaal onder de blauwe plekken, om dat ze tijdens gladheid wel tien keer onderuit zijn gegaan, met de zware fiets tassen vol post.

Kraker.

dinsdag 11 september 2007

Dom Kraker Dom

Weer een avontuur beleefd van morgen.

Zo stapte ik om tien voor zeven de deur uit op weg naar mijn berging om mijn brommer te pakken, om zo op weg te gaan naar de zaak. Klaarblijkelijk was ik aan het slaapwandelen want een maal op de zaak begon ik helder te worden, om tot de vervelende ontdekking te komen dat mijn sleutels weg waren. Stommeling , uilskuiken, frikandel dacht ik nog, je hebt ze verloren. Nou ja dan maar zes kilometer terug tuffen naar huis, onderweg goed kijken of er niks op straat licht wat de sleutels kunnen zijn. een maal thuis aangekomen bij m'n flat toch maar door het raam van de berging zien of de sleutels misschien nog in het slot hangen van mijn fietsen hok. Ja hoor daar hingen ze, nu nog de toegang tot de berging open maken met de sleutel en dan , oh jee.

die sleutel zit natuurlijk aan het sleutelbos. En daar kan ik nu niet bij. de reserve sleutels lagen bij mijn moeder dus dat wordt hem ook niet. Gelukkig was de buurvrouw thuis, zodat het allemaal goed is gekomen. Na dat ik met haar sleutel de toegang van de berging had gerealiseerd, kon ik bij mijn hokje komen om snel de sleutels uit het slot te halen. de sleutel van buuf terug gebracht waarna ik weer op weg ging naar de zaak. Daarna nog even een lach salvo van de collega's geïncasseerd en vlot aan het werk gegaan. Tja wel een beedje dom kraker denk ik dan. Stel dat je al slaapwandelend zo over het balkon stapt. een val van 15 meter is pijnlijk, dan wel dodelijk. Nee beter opletten wat ik doen en eerst maar een bakje slobber voor dat ik op weg ga naar mijn werk. Ben ik in ieder geval wakker en dat is wel zo veilig.


zaterdag 8 september 2007

Ben ik nou zo zat of lijkt het zo

Het was erg gezellig.
Het huis zat vol vrienden en kennisen.
ook aan drank was geen gebrek.











Jopie vindt het wel best en gaat er bij liggen


Tijdens mijn verjaardag feest zijn er diverse foto's gemaakt.
Schrik schrik dit zijn ze.







Kraker met een fles grolsh, jeukt jouw neus ook zo ?

Even bij praten




Tjonge, tijdje geleden dat ik wat van me heb laten horen, wordt het niet weer eens tijd om wat te bloggen denk ik dan.
Ik heb nog wat leuke foto's op de camera staan die ik had geschoten tijdens de visserij dagen in Harlingen vorig weekend.
Bij deze zet ik ze op de site.
Oh voor sommigen even een kleine toelichting over wat die visserijdagen nu pressies inhoud.
Elk jaar wordt er in de haven van Harlingen een soort van open dag gehouden op diverse vissers boten. Alles mag je bekijken en elke boot is versierd met leuke vlaggetjes. tijdens deze dagen zijn er in en om de Harlinger haven diverse activiteiten georganiseerd, zoals dit jaar de record poging Jumpstijl. Het was een groot succes en vele mensen kwamen van heide en verre om al dit moois te bewonderen.
Vele schepen waren te bewonderen uit alle delen van de wereld.
Het was mooi om te zien en van elke hoek klonk een gezellig shantykoor.
Tussen door de honger stillen met een lekker gebakken visje en een lekker pilsje voor de dorst.
Volgend jaar zijn er weer visserijdagen .
Ja gezellig.



dinsdag 28 augustus 2007

Haar eerste zwemles


Dochter H zal haar eerste les gaan krijgen in het boven water houden van hoofd kin en de rest. ook zal men proberen haar enige stuwkracht aan te leren , zodat ze vooruit kan .
Jawel ze gaat werkelijk er serieus tegen aan om haar zwemdiploma te halen.
Ik hoop dat ze het erg leuk gaat vinden.
Zwemmen doen we al met z'n drietjes Dochter H ,M en ondergetekende, en dat vinden ze erg leuk. ook heb ik geprobeerd ze de zwemslag aan te leren zodat ze nu welliswaar met zwembandjes om naar de overkant zwemt en weer terug.
Ze zwemd dan de breedte van het bad heen en terug.
Dit gaat prima.
Ik denk dat dat zwemdiploma wel gaat lukken.

H zet hem op meid, je kunt het !

Je pappa.

maandag 20 augustus 2007

Onderzeeboot




Op een bankje aan het water zit een man.
Op zijn schoot een zender.
Het lijkt er op dat hij ergens in het water een bootje aan het besturen is.
Ik kom dichterbij om te zien wat voor een boot het is maar ik zie niets.
Hij speelt met de joysticks, en terwijl ik me afvraag wat die man daar doet krijg ik het gevoel dat ik gigantisch voor schut ga als ik er op afloop om het te vragen.
een ander is het ook al opgevallen.
Hij loopt op de man af en vraagt wat de man doet.
Ik waag het er ook op en stel ook de zelfde vraag.
De man verteld dat hij zijn boot aan het besturen is.
We turen over het water en zien niets.
Vervolgens atenderen we de man er op dat er nergens een boot te vinden is .
we zien helemaal niets.
Nergens een boot.
Klopt zegt de man het is een onderzeeboot.

zaterdag 18 augustus 2007



Vandaag 18 augustus 2007 is het negen en dertig jaar geleden dat ik om zeven minuten over zeven avonds geboren ben.
Ik kon nog even snel dit blog op het net uppen voor mijn vrienden mijn bier komen opzuipen.
Beste mensen ik ga er lekker van genieten.
Eerst mijn kinderen van limonade met gebak voorzien en dan kaas, worst, en andere hapjes klaar maken.


Is ie mooi of niet?
Helemaal voor mij en speciaal gemaakt door mijn oudste dochter.
Ik vindt hem prachtig. Van mijn jongste dochter kreeg ik ik een leuke tekening dus mijn dag kan niet meer stuk.

vrijdag 17 augustus 2007

Roze Mem



In een plaatselijk huis aan huis blad stond deze foto van Ús Mem.

Ús mem is een ode aan de Friese stamkoevee, het is een bronsen beeld dat is geschonken door veehandelaren ergens in de vijftiger jaren.

Maar waarom nu roze?
Als protest tegen Homohaat !

Us Mem werd roze geverfd als protest tegen het mishandelen van homo's het afgelopen weekende in Amsterdam.

Ik vond het een erg leuke foto en een kei van een actie.

We leven in een wereld waar homo's en hetero's in harmonie met elkaar leven, blijkbaar denken de daders van de mishandeling dat dus niet.

Ik vindt het onacceptabel dat je hier in nederland in elkaar wordt getimmerd als je met je homo vriend of vriendin hand en hand over straat loopt.

Ik vindt er niks raars aan om een homo stel te zien lopen, zag laatst nog 2 jongens zoenen met elkaar, So What? Laat ze toch met rust?

Het zijn ook mensen?

Daarom deze foto op dit weblog.
Nogmaals,

Goeie Actie
die roze koe.


Deze foto van dichtbij laat duidelijk zien wat de doelstelling van deze actie is.

Bron van de foto Homo.Web-log.nl

donderdag 16 augustus 2007

Einde van de freule partij


De freule partij is al weer voorbij.
Dit jaarlijkse kaats feest wordt elk jaar georganiseerd in wommels.
Wat ik nog beloofd had om op dit blog te zetten was de foto van T.
Het leverde hem 340 euro op en zelfs de regionale media heeft het uitgezonden.
Tja wat je allemaal moet doen voor een paar centen.
T je hebt wel lef.

Weblog donderdag 16 augustus 2007


Om half acht vanmorgen ben ik begonnen met m'n werk. na een bakkie slobber en een kortwerkbespreking van de planner ging ik op pad. Mijn PDA was weer tot aan het uiterste van zijn geheugen ge vult met adressen van klanten.
Tegen half elf was ik in de buurt van mijn vorige werkgever en besloot mijn collega's waar ik een paar weken terug nog mee werkte te bezoeken. Niet iedereen was aanwezig, het is tenslotte nog komkommertijd waardoor de vakanties nog niet helemaal voorbij zijn voor iedereen.Ik keek eens rustig in de rondte en ontdekte dat de werkzaamheden bestonden uit het verpakken van aërosol met deodorant. Een oude bekende kwam op me aflopen. Zijn taak, het aan en afvoeren van materiaal. tevens had hij de eindverantwoording over het productie proces. Honderden zelfs misschien wel duizenden spuitbussen gaan aan me voorbij, op weg naar een nieuwe eigenaar om zijn of haar lichaamgeur wat te verdoezelen en het wat aangenamer te laten ruiken. Maar dat mag de pret niet drukken en voor ik het in de gaten heb krijg ik een beetje opgespoten voor de gein. Het resultaat mag er wezen. Ik ruik heerlijk naar Yoghurt Fresh, met een vleugje vanille. Ehm eh nee ik heb er nou niet bepaald het FA gevoel van gekregen. Ook mijn oude collega heeft het spul op zich gespoten. Het resultaat is een paar klagende collega's van hem die hem dringend vragen om voortaan een ander geurtje op te doen. Lachend zegt hij, geen probleem.
Morgen draaien we toch een andere serie.

woensdag 15 augustus 2007

Hebreeuwen 14

Op een zondag morgen stond de geestelijke herder zijn kudde kerkgangers toe te spreken over liegen. De pastoor of dominee vroeg aan zijn kerkgangers om goed herbreeuwen 14 te gaan lezen, omdat het de volgende week zondag tijdens de preek terzake zou komen, dit in verband met de preek over de leugen.
De hele week hiel de geestelijke herder zijn kudde met rust, hen de gelegenheid geven de stof meester te maken. Tot het moment daar was.
Er was een week verstreken en de kerk zat vol.
Toen de voorganger zijn preekstoel betrad begon hij zijn preek.
Hij zou graag willen dat alle mensen die herbreeuwen 14 hadden gelezen gingen staan.
Drie kwart van de mensen gingen staan en slechts een kwart bleef zitten.
De herder bekeek snel zijn kudde en zij daarna dat ze mochten gaan zitten.
Hij vouwde zijn handen en sprak:
Mijne broeders en zusters.
Het is mij opgevallen dat twee derde van mijn kerkgangers zich schuldig maken aan leugens. Ik verzoek u dan ook om God vergiffenis te vragen om trend uw zonden.
Het boek herbreeuwen bevat slechts 13 delen.
Het was dood en dood stil in de kerk.
Vanaf die dag tot vandaag zullen er mensen zijn die deze preek nooit meer zullen vergeten.

zondag 12 augustus 2007

Het is niet altijd rozenguer en manenschijn wat ik blog

Nee het kan niet zo zijn dat mijn blogs altijd maar over mijn succes gaan.
Dat heb ik zo af en toe wel eens maar in het algemeen ben ik ook maar jan met de pet en heb ik ook goede en slechte tijden.Ik zou dan de feiten moeten gaan verdraaien en het zo aan u presenteren dat het lijkt of heb ik een geweldig leven. Nou neem maar gerust van mij aan dat het ook wel eens niet zo geweldig is. Als gescheiden man met een minimum loon en vader van 2 dochters is het iedere maand weer de centen tellen, dubbeltjes omdraaien en proberen de boel boven water te houden, Dat is natuurlijk het leven, maar valt zo nu en dan best wel eens zwaar. Natuurlijk hebben we het goed hoor? daar zal ik niks van zeggen, Maar een lux leventje, nee vergeet dat maar. Ik heb mijn oude brikkie moeten wegdoen omdat ik bijna een bekeuring kreeg voor het op de snelweg zitten zonder auto.
Nee ik kon het ding niet meer op de weg houden dus weg ermee. Maar we redden ons goed hoor? niks mis mee. Tja dan lees je wel eens van die berichtjes van me waarvan je denkt Kraker pak een touw en knoop je op haha. Nou ja dat is ook wel heel erg cru gezocht, maar we snappen wat er mee bedoelt wordt. Daarom staat er ook wel eens een minder leuk of minder interesant bericht op deze weblog site. Tja het van me af schrijven is de beste manier om dingen te verwerken. Misschien dat bepaalde dingen niet op een weblog thuis horen, neem me dan niet kwalijk maar is een weblog niet zoiets als een digitaal dagboek?.
Nou dan lijkt het voor de hand dat ik het er gewoon op pleur, kan ik het zelf later ook weer terug lezen.Maar mijn beste mensen, laten we er met z'n allen het beste van proberen te maken.
Vergeet niet om adem te halen, dan wordt je oud.
De massel, Toedeloe, en tot blogs.
Kraker.